Barber należy do nielicznej grupy złożonej z artystów jazzowych, którym udało się połączyć artystyczną finezję z uznaniem krytyki i publiczności, przybywającej tłumnie na koncerty. Patricia posiada wspaniałe wyczucie melodii, mroczny, tajemniczy i kapryśny kontralt oraz śmiałość podczas gry na fortepianie. Nic więc dziwnego, że pochodząca z Chicago Barber w ciągu ostatnich dziesięciu lat sukcesywnie podbija serce coraz szerszego kręgu publiczności nagrywając kolejne “przyjemnie nowoczesne” płyty, wydawane wspólnie przez Premonition i Blue Note. Wydany w 1999 roku album „Companion” był skróconym zapisem koncertu artystki, zaś na przykład krążek „Live: A Fortnight In France” - to pełny zapis improwizacji w wykonaniu kwartetu Barber i zarazem pierwsza płyta, która wydana została wyłącznie pod skrzydłami Blue Note.

„Live: A Fortnight In France” pozwala również bliżej poznać doskonały kwartet Barber w składzie Neal Alger (gitara), Michael Arnapol (bas) i Eric Montzka (perkusja). Zespół występuje z pianistką od momentu wydania jej płyty „Verse”, w 2002 roku.

“Rozumiemy się coraz lepiej,” przyznaje Barber. “Mamy do siebie dużo zaufania, dzięki czemu coraz odważniej improwizujemy. Koncerty często przypominają jazdę bez trzymanki. Możemy zmieniać tempo, zmieniać kierunek, próbować ciągle nowych rzeczy. Myślę, że utrzymanie tego samego zespołu jest bardzo cenne; dowodzą tego Keith Jarrett, Brad Mehldau czy Pat Metheny.”

W marcu 2003 roku Barber została wyróżniona stypendium Guggenheima. W ramach stypendium Patricia komponuje piosenki oparte na mitach rzymskiego poety Owidiusza zebranych w cyklu Metamorfozy. Artystka przyznaje: “Strasznie się cieszę, że mogę nad tym pracować. Zaproponowałam ten projekt po obejrzeniu w teatrze Metamorfoz w doskonałej adaptacji Mary Zimmerman. Tak więc sztuka stała się inspiracją dla sztuki.”
Barber jest prawdopodobnie pierwszą kompozytorką, która otrzymała stypendium Guggenheima na stworzenie cyklu piosenek.

Artystka od dawna zafascynowana Francją, tamtejszą kulturą i stylem życia, cieszy się w tym kraju ogromną popularnością. Barber komentuje: “Całe życie byłam wielką frankofilką. Czuję ogromną sympatię do mieszkających tam ludzi, uwielbiam ich język, kuchnię, wino. A najbardziej kocham Paryż. To, co szczególnie lubię u Francuzów to to, że nie są czułostkowi. Trochę podobnie jest z moją muzyką - stąd chyba właśnie bierze się ta obopólna fascynacja.”
 
Strona oficjalna:
http://www.patriciabarber.com/