1981: Beastie Boys – wówczas w składzie: Adam Yauch (alias MCA) na basie, Kate Schellenbach (później w Luscious Jackson) na perkusji, John Berry (z Big Fat Love) na gitarze i Mike Diamond (alias Mike D) przy mikrofonie, debiutują podczas imprezy z okazji siedemnastych urodzin Adama Yaucha...

1981: Beastie Boys – wówczas w składzie: Adam Yauch (alias MCA) na basie, Kate Schellenbach (później w Luscious Jackson) na perkusji, John Berry (z Big Fat Love) na gitarze i Mike Diamond (alias Mike D) przy mikrofonie, debiutują podczas imprezy z okazji siedemnastych urodzin Adama Yaucha. Zespół zalicza pierwsze publiczne występy przed koncertami taki grup jak Bad Brains i Reagan Youth m.in. w CBGB, A7, i w ostatniej chwili w klubie Max's Kansas City, gdzie grają podczas ostatniego wieczora istnienia klubu.

1982: „Pollywog Stew” (7") Beastie Boys, to jedno z pierwszych nowojorskich nagrań hardcorowych, nagrane w 171A Jerry’ego Williamsa, miejscu, gdzie odbywały się legendarne sesje ROIR Bad Brains. To również pierwsze wydawnictwo niewielkiej hardcorowej wytwórni Dave’a Parsonsa, Ratcage Records.

1983: „The Cooky Puss” (12") (również wydane w Ratcage). Pierwsza nieśmiała wycieczka zespołu w świat hip hopu. Adam Horovitz (alias Adrock) zastępuje Johna Berry. Muzyk wcześniej Horovitz grał na gitarze w The Young & The Useless, którzy występowali przed Beastie Boys oraz wydali singiel w Ratcage. “Cooky Puss” to pierwsze nagranie Beastie Boys, które można usłyszeć w nowojorskim klubie Danceteria. Zespół gra pierwsze koncerty poza miastem.

 1984: Beastie Boys w nowym składzie - Mike D/MCA/Adrock, debiutują maxisinglem "Rock Hard"/"Beastie Groove". Producentem nagrania jest Rick Rubin alias DJ Double R, wynajęty przez zespół na DJ-a. Jest to drugie nagranie, które wychodzi w Def Jam. Trójka szlifuje swoje umiejętności otwierając występy m.in. Kurtisa Blowa, rymuje za konsoletą podczas słynnej Disco Fever, a nawet pojawia się na plakacie obok Disco Three tego samego wieczora.

1985: Maxisingiel "She's On It"/ "Slow And Low" to pierwsze wspólne wydawnictwo Def Jam/Columbia. Beastie Boys supportują trasę “Virgin Tour” Madonny w całej Ameryce Północnej. "Hold It Now, Hit It" trafia do miejskich rozgłośni w trakcie słynnego tournee Raising Hell, podczas którego Beastie Boys supportują takich artystów jak Run-DMC, Whodini, LL Cool J i Timex Social Club. Wtedy też wielu słuchaczy dowiedziało się, że Beastie Boys są biali. Ukazuje się "Paul Revere" / "The New Style" (12").

Jesień 1986: „Licensed To Ill”, pierwsza długogrająca płyta Beastie Boys, pierwszy album rapowy, który dociera do pierwszego miejsca. Dzięki "Fight For Your Right," "No Sleep Til Brooklyn," "Brass Monkey" i "Posse In Effect,” album utrzymuje się na pierwszej pozycji przez siedem tygodni, jednocześnie dociera na drugie miejsce notowania urban. W krótkim czasie staje się najlepiej sprzedającym się debiutanckim albumem w historii wydawnictwa Columbia. Jest to także pierwsza hip hopowa płyta, która w latach osiemdziesiątych przekracza pięciomilionowy nakład.

1987: Międzynarodowa trasa koncertowa „Licensed To Ill”. Zespół otrzymuje klucze do bram miejskich Kansas, w uznaniu dla wsparcia akcji zbierania funduszy na badania nad anemią sierpowatą.

1989: “Paul's Boutique”. Beastie Boys powracają z nowym kontraktem w kieszeni (Capitol), z nową siedzibą (Los Angeles) i z nową stylistyką. „Paul's Boutique“ wyprodukowali wspólnie Beastie Boys i Dust Brothers. Płyta wyznacza kierunek dla nowych gatunków i zdaje się wykraczać daleko poza poziom ówczesnego rozwoju muzycznego przeciętnego słuchacza. Utwory takie jak "Shake Your Rump," "Lookin' Down The Barrel Of A Gun," "Car Thief," Shadrach," czy hip hopowa "suita" "B-Boy Bouillabaisse" zawierają zbyt wiele różnorodnych odniesień muzycznych i tekstowych, by przeciętny zjadacz chleba wyłapał je przy pierwszym przesłuchaniu. Mimo to, „Paul's Boutique“ przekracza magiczną granicę sprzedaży „siedmiu cyfr” oraz zdobywa sobie uznanie i szacunek krytyki (kciuk do góry od Christgau, cztery gwiazdki w Rolling Stone, słynny cytat w "Pet Sounds/Dark Side Of The Moon of Hip Hop").

1992: “Check Your Head” (Grand Royal / Capitol): Mike D na perkusji, Yauch na basie, Adrock na gitarze. “Check Your Head” to powrót do żywych instrumentacji w miksach. Nagrania rozpoczynają się w mieszkaniu Adama Horovitza w Hollywood, zostają wstrzymane po kilkukrotnych pogróżkach ze strony sąsiadów. Zespół przenosi się do swego studia G-Son w Atwater Village, w Kalifornii. Płytę produkuje zespół razem z Mariem Caldato Jr. (który po raz pierwszy współpracował z Beastie Boys jako inżynier przy Paul's Boutique). “Check Your Head” i piosenki takie jak "So Whatcha' Want," "Pass The Mic," "Gratitude" i "Jimmy James", to kolejny przełom w stylistyce i tematyce Beastie Boys. Z towarzyszeniem Keyboard Money Marka i latynoskiego perkusisty, Beastie Boys rozpoczynają trasę koncertową. “Check Your Head” osiąga status albumu Podwójnie Platynowego.

1993: Kompleks G-Son stworzony przy okazji nagrań na “Check Your Head” staje się siedzibą wytwórni płytowej zespołu - Grand Royal. “Check Your Head” ukazuje się pod zjednoczoną flagą Grand Royal/Capitol, zaś pierwszym niezależnym wydawnictwem nowej wytwórni jest „In Search Of Manny” Lusciousa Jacksona. W tym samym roku ukazuje się pierwszy numer czasopisma Grand Royal. Początkowo miał to być biuletyn zawierający reakcje na korespondencję od fanów, jednak w krótkim czasie zaczął żyć własnym życiem. Jego redakcją zajęli się Beastie Boys i ich znajomi. Pierwszy numer – jesień/zima 1993, zawierał reportaż o Bruce’ie Lee, grafiki George’a Clintona, wywiady m.in. z Q-Tip, Coxsone Doddem, Kareemem Abdulem Jabbarem. Na kolejne okładki trafił reportaż o Lee "Scratch" Perry’m, historia syntezatorów Mooga oraz materiał o Miami Bass.

1994: Premiera „Ill Communication” (Grand Royal/Capitol), ponownie wyprodukowanego przez zespół i Maria Caldato Jr., kończy najkrótszą, bo trwającą zaledwie dwa lata przerwę między dwiema kolejnymi płytami długogrającymi Beastie Boys. Album trafia na pierwsze miejsce list sprzedaży. Pierwszy klip, "Sabotage" w reżyserii Spike’a Jonze’a, staje się powodem międzynarodowego skandalu, kiedy podczas rozdania corocznych nagród MTV laury zdobywa "Everybody Hurts" R.E.M., zaś nietrzeźwy Yaucha wdziera się w ramach protestu na scenę w Radio City Music Hall.

Tantiemy za dwie piosenki "Shambala" i "Bodhisattva Vow" z „Ill Communication” zostają przekazane jako fundusz założycielski Milarepa Fund, organizacji non-profit, która zajmuje się edukacją i działalnością mającą na celu poprawić sytuację rodowitych Tybetańczyków prześladowanych przez chiński rząd okupacyjny i armię. W maju 1994 roku Beastie Boys grają trzy koncerty: w Nowym Jorku, Los Angeles i Waszyngtonie. Dochód z każdego z nich zostaje przekazany organizacji Milarepa.

1995: Beastie Boys wyruszają w trasę Quadraphonic Joystick Action. Bilety na ich koncerty w nowojorskim Madison Square Garden i Rosemont Horizon w Chicago zostają wyprzedane w pół godziny, na koncert w Worcester Centrum w Massachusetts – w ok. 20 minut, w Cobo Arena w Detroit – w dziewięć. Dolar z każdego sprzedanego biletu trafia za pośrednictwem Milarepa do miejscowych organizacji charytatywnych. Trasa koncertowa zespołu obejmuje Amerykę Południową oraz Południowo-Wschodnią Azję.

Po zakończonym tournee, Beastie Boys nagrywają i wydają „Aglio e Olio” w niezależnym wydawnictwie Grand Royal. Na krążku znajduje się osiem piosenek, trwających w sumie 11 minut. Maxisingiel jest wspomnieniem starego dobrego hardcore’owego punka, który zespół wykonywał w latach swej młodości. Po premierze „Aglio e Olio” zespół gra przez kilka miesięcy serię niezapowiedzianych koncertów klubowych.

1996: Pierwszy koncert Tibetan Freedom - 15-16 czerwca na Polo Fields w Golden Gate Park w San Francisco. Koncert gromadzi 100-tysięczną publiczność i staje się tym samym największą imprezą charytatywną tego typu w Ameryce od koncertu Live Aid w 1985 roku. Oprócz Beastie Boys podczas słynnego weekendu wystąpili: A Tribe Called Quest, Beck, Bjork, Cibo Matto, De La Soul, Foo Fighters, Fugees, John Lee Hooker, Pavement, Rage Against The Machine, Red Hot Chili Peppers, Smashing Pumpkins, Sonic Youth, Yoko Ono i Ima, Buddy Guy, Biz Markie, Skatalites, Richie Havens, Chaksam-Pa. Do tłumu przemówił założyciel Tibet House, Robert Thurman oraz Palden Gyatso, tybetański mnich, który za swój pokojowy protest był przez 33 lata więziony i torturowany.

Jeszcze w tym samym roku, nakładem Grand Royal/Capitol ukazuje się “The In Sound From Way Out!”, promocyjna kompilacja instrumentalnych kawałków Beastie Boys.

1997: Drugi koncert Tibetan Freedom, 7-8 czerwca na Randall's Island w Nowym Jorku. Występują m.in. Beastie Boys, U2, Radiohead, Foo Fighters, Rancid, KRS-One, the Patti Smith Group, Alanis Morissette. Impreza zostaje udokumentowana na trzypłytowym wydawnictwie Tibetan Freedom Concert, które ukazuje się jesienią tego samego roku.

Beastie Boys przeprowadzają się z powrotem do Nowego Jorku i resztę roku spędzają w studiu.

1998: Bilety na trzeci koncert Tibetan Freedom sprzedają się w ciągu jednego popołudnia. Impreza gromadzi 130-tysięczną publiczność, a odbywa się 13-14 czerwca na RFK Stadium w Waszyngtonie. Na scenie pojawiają się m.in. Beastie Boys, Radiohead, Dave Matthews Band, Pearl Jam, R.E.M, Herbie Hancock's Headhunters, Sonic Youth, Luscious Jackson, całość kończy finał-niespodzianka w wykonaniu Red Hot Chili Peppers.

Wydany 14 lipca album „Hello Nasty” w ciągu pierwszego tygodnia sprzedaje się w USA w nakładzie blisko 700 tysięcy. Płyta trafia na pierwsze miejsce notowania w Anglii, Niemczech, Australii, Holandii, Nowej Zelandii i Szwecji, na drugie – w Kanadzie i Japonii, do pierwszej dziesiątki w Austrii, Szwajcarii, Irlandii, Belgii, Finlandii, Francji i Izraelu.

Koncert 31 lipca w Key Arena w Seattle rozpoczyna trasę Beastie Boys In The Round Dzięki obrotowej scenie każdy obecny trafia do oficjalnego "Kręgu szczęśliwców Beastie Boys." Z każdego miejsca na sali jest dobra widoczność na scenę, zaś specjalnie zaprojektowany obrotowy system nagłośnieniowy nadaje nowy wymiar pojęciu "Surround Sound."

Na początku trasy Beastie Boys udostępniają w sieci za darmo koncertowe wersje piosenek dla fanów, którzy nie mogą obejrzeć zespołu na żywo. Kompozycje zostają wycofane przez wytwórnię. Walka o utrzymanie ich na BeastieBoys.com zostaje szczegółowo opisana przez Wall Street Journal, artykuł ilustruje Mike D. Reszta zespołu mu zazdrości i obiecuje, że pewnego dnia każdy z nich narysuje coś podobnego.

We wrześniu, podczas rozdania 1998 MTV Video Music Awards, Beastie Boys otrzymują nagrodę Video Vanguard za całokształt osiągnięć.

1999: Beastie Boys świętują Nowy Rok zgarniając kolejne wyróżnienia – zostają uznani za artystę/zespół roku, ich płyta – za album roku przez Rolling Stone’a, SPIN, The New Yorker’a, Playboy’a i in. W miesiąc później podczas 41. ceremonii wręczenia nagród Grammy, ich poczwórnie platynowy album „Hello Nasty” otrzymuje nagrodę za najlepsze nagranie alternatywne, zaś "Intergalactic" – za najlepsze nagranie rap dla duetu/grupy. Po raz pierwszy w historii ten sam artysta otrzymuje nagrodę jednocześnie w kategorii muzyki alternatywnej i rapu.

Czwarty koncert z serii Tibetan Freedom jest najbardziej ambitnym przedsięwzięciem w historii tej imprezy. W weekend rozpoczynający się 13 czerwca grupa artystów z całego świata występuje nieprzerwanie na scenie w East Troy w stanie Wisconsin, w Amsterdamie, Tokio i Sydney. W koncercie biorą udział m.in. Beastie Boys, Thom Yorke z Radiohead, Joe Strummer, Blondie, Run DMC, Luscious Jackson i Cult.

Wkrótce "Intergalactic" otrzymuje nagrodę MTV jako najlepszy teledysk hip hop, podczas gali 1999 MTV Video Music Awards.
28 września Beastie Boys i Elvis Costello "odtwarzają" słynny amerykański debiut telewizyjny Elvisa podczas 25-lecia Saturday Night Live: wykonują wspólnie "Radio Radio."

23 listopada ukazuje się dwupłytowa antologia “The Sounds Of Science”.

2000: Nathanial Hornblower zbiera 18 teledysków nagranych przez zespół, które dołączają do słynnego katalogu Criterion Collection, tworząc dwupłytowe DVD „Anthology”. Czasopismo STEREO MAN określa „Anthology” jako "punkt odniesienia dla oceny wszystkich następnych muzycznych DVD." W zestawie znajdują się klipy autorstwa samego Hornblowera: "Alive," "Body Movin'," "Intergalactic,” "So Whatcha Want," "Pass The Mic," "Shadrach" i "Shake Your Rump," a także materiał przedstawiający całą prawdę o dziwnym i samotnym świecie producenta Criterion, Ralpha Spauldinga.

Trasa koncertowa promująca antologię DVD i CD zostaje odwołana, ponieważ Mike D ulega poważnej kontuzji barku.

2001: W związku z wydarzeniami z 11 września, Milarepa organizuje w dniach 28-29 października imprezę charytatywną z Beastie Boys - NEW YORKERS AGAINST VIOLENCE (NYAV). Podczas koncertu, który odbywa się w nowojorskiej Hammerstein Ballroom, udaje się zebrać ponad 125 tys. dolarów. Pieniądze zostają rozdzielone między Fundusz Pomocy Ofiarom Katastrof Nowojorskiej Organizacji Kobiet (New York Women's Foundation Disaster Relief Fund, NYWF) i Nowojorski Związek Nowych Amerykanów (New York Association for New Americans, NYANA) - Fundusz 11 Września na rzecz Nowych Amerykanów (September 11th Fund for New Americans). Organizacje te zostały wybrane w uznaniu ich działalności na rzecz osób, które ucierpiały podczas ataków z 11 września, a które nie mają szans na pomoc z innych źródeł.

W koncercie NYAV wystąpili m.in. Strokes, B-52's, Cibo Matto, Rahat Fateh Ali Khan, Mos Def, N*E*R*D, Rival Schools, the Roots, Jon Spencer Blues Explosion, Saul Williams, Stretch Armstrong, Afrika Bambaata oraz niespodziewanie, w duecie Moby i Michael Stipe (podczas ich występu na chwilę pojawił się nieoczekiwanie Bono). Do publiczności przemówili m.in. Yoko Ono, Ibrahim Ramey z Muslim Peace Fellowship, Benjamin Barber z Democracy Collaborative, Yanki Tshering z NYANA, Miriam Buhl z NYWF, a także, poza programem, Jimmy Fallon, Sean Lennon i wszyscy trzej muzycy Beastie Boys.

2002: Beastie Boys budują studio nagrań na Manhattanie—Oscilloscope. Po czterech latach przerwy rozpoczynają pracę nad nowym materiałem.

2003: W marcu Beastie Boys przyłączają się do rosnącego protestu przeciwko amerykańskiej interwencji w Iraku. Ponieważ nie chcą czekać do premiery płyty ze swym komentarzem na temat amerykańskiej polityki pro-wojennej, umieszczają w sieci premierowy utwór "In A World Gone Mad…", który można za darmo ściągnąć z Beastieboys.com, moveon.org, winwithoutwarUS.org, MTV.com i milarepa.org.

Milarepa organizuje dziewiąty i dziesiąty koncert Tibetan Freedom. W ramach imprezy Beastie Boys występują 19 kwietnia w Tokio i 20 kwietnia na stadionie Song-Hsan w Tajpei na Tajwanie. Jest to pierwszy występ zespołu w Tajpei. W drodze powrotnej Beastie Boys występują podczas festiwalu Coachella w Indio w stanie Kalifornia, gdzie rozgrzewają dziesiątki tysięcy przybyłych hip hopowym setem złożonym z dobrze znanych kompozycji, wzbogaconym również o utwory premierowe.

2005: Solid Greatest Hits

 2007: Pierwsza w pełni instrumentalna płyta Beastie Boys "The Mix Up"

   Strona oficjalna:
http://www.beastieboys.com/