Wokalistka i autorka piosenek, inspiracja dla artystek w stylu P.J.Harvey, Tori Amos, Shirley Manson czy Any Matronic, była jedną z pierwszych piosenkarek, które odrzuciły stereotyp kobiety w muzyce pop. Co więcej, dokonała tego nie dzięki części jakiegoś super planu, ale dzięki byciu sobą.
 
Urodzona 8 grudnia 1966 roku w Dublinie, Sinead nie słuchała muzyki pop we wczesnym okresie swego życia. Wszystko zmieniło się kiedy odkryła Arethę Franklin w wieku lat 17-tu i The Smith gdy miała lat 18. Zaczęła śpiewać covery Dylana w dublińskich barach, a później stanęła na czele lokalnego zespołu Ton Ton Macoute i w 1985 roku związała się z Ensign Records.
 
Po przeprowadzce do Londynu, Sinead skomponowała i wyprodukowała swój debiutancki album „The Lion And The Cobra”, wydany przez Ensign w 1987 roku. Była to mieszanka orkiestralnego rocka i dance-pop. Kiedy w 1988 roku została obwołana przez NME jako największa wschodząca gwiazda – „celtycka niegrzeczna dziewczyna gdzieś pomiędzy Kate Bush a Siouxsie Sioux” – miała już za sobą początki współpracy z innymi artystami.
 
Jej relacje z muzykami U2 były pełne zwrotów. Oskarżała ich o nadęcie i stawianie irlandzkiej muzyki w cieniu. Ale w 1986 roku, jeszcze przed swoim własnym debiutem, Sinead podjęła współpracę z gitarzystą U2 Edgem nad „Heroine”, piosenką z soundtracka do filmu „Captive”. Pomimo lepszych i gorszych chwil, w 1997 pojawiła się u boku U2 ponownie, śpiewając w duecie z Bono „I’m Not Your Baby” – bardziej eksperymentalnym i cięższym utworze z filmu Wima Wendersa „The End of Violence.”
 
W latach 80-tych Sinead stopniowo zaznaczała swoją obecność na scenie muzycznej, a w 1990 roku stała się wielką międzynarodową gwiazdą. Osiągnęła szczyty sławy dzięki utworowi Prince’a „Nothing Compares 2 U”, który dotarł do pierwszych miejsc list przebojów w 17 krajach.
 
Na początku lat 90-tych pracę nad nowymi albumami – wydanym w 1992 „Am I Not Your Girl?” i w 1994 „Universal Mother” – wokalistka dzieliła z coraz większą liczbą innych projektów
Najpierw były hipnotyzujące, naznaczone duchem Wschodu „Visions of You”, autorstwa Invaders of The Heart Jaha Wobble’a , gdzie wokal O’Connor miesza się z basami Wobble’a.
Zaś rok 1992 przyniósł „Blood Of Eden”, w którym głos Sinead łagodzi śpiew Petera Gabriela.
Na „Empire,” wydanym w 1995 roku utworze brytyjskiej grupy Bomb The Bass, Sinead wykonała pierwszy krok w kierunku reggae. W duecie z poetą reggae Benjaminem Zephaniahem i przy współpracy z Timem Semenonem z Bomb The Bass (współproducentem Universal Mother), Sinead od razu poczuła się jak w domu.
Powrót do reggae na „1000 Mirrors”, singlu wydanym przez Asian Dub Foundation w 2003 roku, nie był więc żadną niespodzianką.
 
W miarę jak premiery własnych albumów Sinead stawały się coraz bardziej nieregularne, a końcówka lat 90-tych zaznaczyła się tylko albumem „Gospel Oak” (1997), wokalistka zwracała się coraz bardziej w stronę innych muzyków by szukać spełnienia.
 
O’Connor zanurzyła się ponownie w światowe brzmienia w 1999 roku, kiedy to pojawiła się w duecie z Afro Celt Sound System, w utworze „Release”. Później był występ u boku Robbiego Williamsa, Paula McCartneya i Madness na albumie „Brand New Boots and Panties”, poświęconemu Ianowi Dury. Wokalistka wykonała tam jazzujący cover „Wake Up And Make Love With Me” Dury’ego.
 
Przykłady eksperymentalnej współpracy Sinead z innymi muzykami można mnożyć. Jej wokal do „Up In Arms” Aslana pomógł wspiąć się albumowi tego zespołu - „Waiting For This Madness to End” - na pierwsze miejsca list przebojów w Irlandii.
 
Sinead połączyła też siły z Natachą Atlas w „Guide Me God” grupy Ghostland – kompozycji, która została zremiksowana i stała się światowym hitem dance w 2002 roku.
 
W tym samym okresie współpraca O’Connor zaowocowała też innymi sukcesami w muzyce dance. Pojawił się „Harbour” (z albumu Moby’ego 18), „Tears From The Moon” (utwór tribal-pop wydany pod egidą projektu Conjure One) i „Special Cases” (singiel z albumu Massive Attack „100th Window” z 2003 roku).
 
Sinead pracowała również z takimi artystami jak Christy Moore, Willie Nelson, Shane MacGowan, zespołem James z Manchesteru, The Chieftains i mnichami z opactwa Glenstal w County Limerick.