Joss Stone, ten głos Cię zaczaruje! Nie uwierzysz dopóki nie usłyszysz.

Debiutancka płyta Joss Stone – „The Soul Sessions” okazała się najbardziej spektakularnym debiutem płytowym początku XXI wieku prezentującym soul w starym, dobrym stylu rodem z południa Stanów Zjednoczonych.   Joss Stone to zaledwie szesnastoletnia, długonoga blondynka, urodzona nad Kanałem La Manche, a nie na Florydzie.
 
„The Soul Sessions” zwiastuje narodziny nowej, niezwykłej artystki, posiadającej silny, bogaty głos i wkładającej całe serce w to co śpiewa. W tym wypadku jest to osiem klasycznych kompozycji soul, poczynając od tych zupełnie zapomnianych (‘Dirty Man’ Laury Lee, ‘Super Duper Love’ Sugar Billy’ego), po popularne (‘All The King’s Horses’, Arethy Franklin, ‘For The Love Of You’ Isley Brothers), do których dodano radykalnie przerobione dwie piosenki: Johna Sebastiana (‘I Had a Dream’) i Jacka White’a z The White Stripes (‘Fell In Love With a Boy’). W tej ostatniej wsparcia instrumentalnego artystce udzieliła grupa The Roots, zaś w chórkach zaśpiewały: Angie Stone (nie ma żadnego pokrewieństwa) i legendarna Betty Wright (o niej więcej za chwilę).
 
Joss wykonuje wszystkie utwory emocjonalnie, w sposób jaki podpowiada jej wrażliwość. Nie śpiewa dziesięciu nut tam, gdzie wystarczy jedna, nie stosuje efekciarskich falsetów i innych ozdobników, od których cierpią uszy słuchacza. Słuchając Joss Stone, słyszy się piosenkę, którą ona śpiewa, a nie dźwięki, które wydaje.
 
Wraz z narodzinami nowej gwiazdy odradzają się również i inne. Płyta „The Soul Sessions” Joss Stone ponownie kieruje światło na grupę utalentowanych, choć często zapomnianych afro-amerykańskich muzyków, głównych twórców sceny soul w Miami lat siedemdziesiątych ubiegłego stulecia. Był to barwny, acz krótki okres w historii muzyki pop, kiedy soul z południa podał rękę królującemu wówczas disco, w takich wytwórniach, jak TK Records, ALSTON, GLADES czy CAT. Powstało wówczas wiele niezapomnianych przebojów: ‘Clean Up Woman’ Betty Wright, ’Why Can’t We Live Together’ Timmy’ego Thomasa, ‘Let’s Straighten It Out’ Latimore’a, czy ‘Party Down’ Little Beavera. Każdy z wymienionych artystów odegrał niebagatelną rolę przy nagrywaniu „The Soul Sessions” - płyty, na której sześć z dziesięciu piosenek nagrano w ciągu dwóch dni w studiu w Miami.
 
Joss Stone urodziła się 11 kwietnia 1987 roku w Dover w Anglii. Mając osiem lat przeprowadziła się do Ashill w hrabstwie Devon. Jest trzecią w kolejności z czwórki rodzeństwa. Pierwszym nagraniem, które podziałało na jej młodą wyobraźnię było “I Will Always Love You” Whitney Houston, a pierwszą płytą, którą sobie kupiła pod wpływem telewizyjnej reklamy była Greatest Hits Arethy Franklin. Już pierwszy publiczny występ Joss stał się zapowiedzią przyszłych wydarzeń: w szkolnym przedstawieniu inspirowanym przez lata pięćdziesiąte zaśpiewała dynamiczny przebój Jackie Wilsona pt. “Reet Petite” z 1957 roku.
 
Przed kilku laty Joss wzięła udział w przesłuchaniu do programu „Star for A Night” (Gwiazda w jedną noc/Zostań gwiazdą) promującego nowe talenty w telewizji BBC. “Niepotrzebna była żadna kaseta, wystarczyło wysłać list, po czym organizatorzy przesyłali szczegóły dotyczące przesłuchania” – wyjaśnia Joss. - “Kiedy przyjechałyśmy z mamą do studia w Londynie, była tam już ogromna kolejka. Setki ludzi próbowało dostać się do programu. Zaśpiewałam ‘A Natural Woman’ Arethy i ‘It's Not Right But It's Okay’ Whitney Houston. Po kilku miesiącach dowiedziałam się, że wygrałam. Wiadomość przekazała mi ekipa telewizyjna, która zjawiła się w Devon: ‘Gratulacje! Wystąpisz w Star for A Night!’ W programie zaśpiewałam ‘On The Radio’ Donny Summer. Nie ja wybierałam piosenkę i nie zabrzmiało to najlepiej, ale dzięki występowi zwróciłam na siebie uwagę mojego przyszłego menadżera. Wystąpiłam jeszcze na koncercie charytatywnym. Producenci z Londynu Andy Dean i Ben Wolfe, znani jako Boilerhouse Boys, obejrzeli nagranie z koncertu i stwierdzili, że tego musi posłuchać Steve Greenberg.”
 
Steve Greenberg jest założycielem i dyrektorem generalnym wytwórni S-Curve Records. Przez lata udało mu się odkryć wielu przebojowych artystów, m.in. Hanson (‘Mmm Bop’) i Baha Men (‘Who Let the Dogs Out’). Jednocześnie nigdy nie krył swojej wielkiej miłości dla rhythm & bluesa, soul i disco. Wyprodukował legendarne już zestawy muzyczne: nominowaną do nagrody Grammy dziewięciopłytową składankę The Complete Stax/Volt Singles (1959-1968) i pięciopłytowy “Sugar Hill Records Story.” W grudniu 2001 roku do Greenberga zadzwonili Boilerhouse Boys z wiadomością, że właśnie usłyszeli najlepszą wokalistkę, jaka kiedykolwiek narodziła się w ich kraju. Greenberg sprowadził Joss do Nowego Jorku. Podczas przesłuchania zaśpiewała do półplaybacku kilka klasycznych kompozycji soul: ‘Dock of the Bay’ Otisa Reddinga, ‘Midnight Train to Georgia’ Gladys Knight & the Pips i ‘(You Make Feel Life) A Natural Woman’ Arethy Franklin.
 
Steve był pod wielkim wrażeniem tego, co usłyszał. “Ona miała nie tylko świetny głos. Potrafiła nadać tej klasyce własny, oryginalny charakter. Joss nie naśladowała tamtych wykonawców. Zmieniała i interpretowała śpiewane piosenki i robiła to z prawdziwą pasją i uczuciem. Liczba niuansów, która pojawiły się w jej wykonaniu była doprawdy zadziwiająca jak na kogoś, kto ma zaledwie 14 lat.”
 
Początkowo producenci planowali nagrać z Joss płytę zawierającą wyłącznie współczesny repertuar, którego współautorką byłaby w znacznej mierze ona sama. Jedną z pierwszych osób, z którą skontaktowali się w tej sprawie była zdobywczyni Grammy, Betty Wright – wokalistka, kompozytorka, autorka tekstów i producentka z Miami. “Betty to nie tylko niezapomniana wykonawczyni takich przebojów z lat siedemdziesiątych jak ‘Clean Up Woman’” – zauważa Greenberg. “Jest współczesną artystką, nadal tworzącą ważną i ciekawą muzykę.”
“Płytę zawierającą demo nagrane przez Joss otrzymałam zaledwie na dzień przed naszym pierwszym spotkaniem” – wspomina Betty Wright. “Powiedziałam wtedy do Steve’a, że nie wiem ani jak to się stało, ani dlaczego, ale taki głos to po prostu dar z nieba.”
“Podczas pracy nad „The Soul Sessions” byłam najlepszą przyjaciółką i największym wrogiem Joss. Chodzi o to, że zmusiłam ją, aby próbowała osiągnąć swoim głosem rzeczy, o których wcześniej pewnie jej się nawet nie śniło. Zaś Joss przypomniała mi o tym, o czym już trochę zapomniałam, czyli jaka muzyka jest dla mnie ważna i dlaczego ciągle lubię taką muzykę tworzyć. Myślę, że się po prostu dobrze dobrałyśmy.”
 
Wiosną 2003 roku Joss i współpracownicy (Greenberg, Wright, i współproducent Mike Mangini) rozpoczęli pracę nad płytą w proponowanym kształcie. Jednak jedno z ich pierwszych nagrań – cover zapomnianej piosenki Carli Thomas pt. “I’ve Fallen In Love With You”, sprawił że ich wysiłek został skierowany w zupełnie inną stronę.
Steve Greenberg: “Cover piosenki Carli Thomas nie bardzo pasował do reszty płyty, którą planowaliśmy jeszcze wtedy nagrać, ale Joss wykonała go po prostu fantastycznie, a jej talent rozwijał się w zawrotnym tempie. Dlatego postanowiliśmy podbić stawkę. Zdecydowaliśmy, że Joss nagra w studio z zespołem rythm’n’bluesowym album na którym znajdą się klasyczne soulowe kawałki.  
 
Steve poddał Betty pomysł zebrania czołowych muzyków z Miami lat siedemdziesiątych, chociaż przecież od czasu, kiedy grali razem upłynęło już  ponad 20 lat. “Spytałem Betty Wright, czy na gitarze nie mógłby zagrać Little Beaver. Pewnie - odpowiedziała. - Daj mi tylko parę dni. A czy na organach mógłby zagrać Timmy Thomas? Ta sama odpowiedź. Latimore na pianinie? To samo”. “Nie zdawałem sobie sprawy, że Betty nie widziała, ani nawet nie rozmawiała z niektórymi z nich od jakiś 10 lat. Jednak udało się ich odszukać. Little Beaver pracował dla Amtrak, a Timmy Thomas był dyrektorem college’u. Betty zdołała ich przekonać do pomysłu wskrzeszenia zespołu dla celów tego projektu. “W „The Soul Sessions” jest coś z pomysłu „Buena Vista Social Club” Ry Coodera” - dodaje Greenberg. „Zebraliśmy klasyków sceny muzycznej, która w zasadzie już nie istnieje. Przez lata mnóstwo uwagi poświęcano, zresztą całkiem słusznie, muzykom związanym z Motown, z Memphis, z  Nowego Orleanu. Miami zaś było ciągle pomijanym źródłem klasycznego soul. Mamy nadzieję, że dzięki płycie „The Soul Sessions” ci wspaniali muzycy i ich twórczość zajmą należne im miejsce.”
 
Zebrany wiosną 2003 roku zespól rozpoczął w studiu The Hit Factory/Criteria Studios w Miami coś co Betty Wright nazwała sesją soul na żywo, jak za dawnych czasów.” Steve Greenberg dodaje: “Nie chcieliśmy zrobić ani płyty karaoke, ani „Amerykańskiego idola”, kiedy ktoś śpiewa kopie wspaniałych nagrań dokładnie nuta w nutę. Chcieliśmy na nowo stworzyć każdą z tych piosenek. Na płycie Joss składa hołd tym, którzy byli przed nią. Jest to niezbędny rytuał przed podróżą w świat soul z własnym materiałem.”
 
Zadowolona z wyników sesji w Miami Joss przeniosła się następnie na północ, do Filadelfii, gdzie jeden z najważniejszych obecnie zespołów hip-hopowych – The Roots, z radością udzielił jej wsparcia przy radykalnej przeróbce utworu “Fell In Love With A Girl” duetu The White Stripes. Joss nadal mówi o tym doświadczeniu z niedowierzaniem. “Ja naprawdę śpiewałam na żywo z zespołem! To było porażające. Wszyscy znają te historie o ludziach, którzy kiedy stali się sławni, zaczęli być pretensjonalni i zarozumiali. Ale żaden z tych muzyków taki nie jest. Wszyscy bardzo mnie wspierali i byli bardzo konkretni.”
“Na początku nie mogłam się przyzwyczaić do brzmienia mojego głosu nagranego na taśmę. Jednak teraz, dzięki doświadczeniu ze studiem wydaje mi się już całkiem naturalny. Staram się o tym za dużo nie myśleć kiedy śpiewam.”
 
Czy blask sławy wabi już naszą miłą, bezpretensjonalną dziewczynkę z angielskiej prowincji? “Ja chcę tylko śpiewać i pisać piosenki” – twierdzi Joss. “Lubię i potrafię to robić. Jeżeli jednak stanę się sławna, no cóż, niech i tak będzie(...)"