Jeśli we współczesnej angielskiej muzyce popowej, folkowej i elektronicznej istnieje ponadczasowy i ponadgatunkowy głos, to posiada go Tracey Thorn.

Od jej kultowego, surowego mini-albumu ‘A Distant Shore’ z 1982, który jest już klasykiem, przez cieszące się ogromną popularnością alt-popowe nagrania z Everything But The Girl w latach osiemdziesiątych, aż po powrót EBTG w latach 90-tych z łączącą style elektroniką, która rzuciła świat na kolana (‘Missing’, ‘Walking Wounded’) oraz niezapomniane występy gościnne z Massive Attack (‘Protection’) i Deep Dish (‘The Future Of The Future’), Tracey tworzyła ścieżki dźwiękowe naszej współczesności za pomocą prostych, bezpośrednich i pełnych delikatności, a zarazem surowości wokali i tekstów.

W roku 2000, po dwudziestu latach nagrań i koncertów, wkrótce po urodzeniu pierwszego z trojga dzieci, które ma z partnerem w muzyce i w życiu Benem Wattem, artystka odeszła od muzyki, by zająć się rodziną. Przez pięć lat nie zaśpiewała nawet jednej nuty.

Jednakże w 2005 zaczęła znów tworzyć, a przypadkowy występ gościnny na albumie ‘Eat Books’ szalenie modnego niemieckiego duetu elektronicznego Tiefschwarz zaostrzył jej apetyt na zajęcie się znów muzyką i powrót do studia. Ponieważ Ben zajął się swoją nową wytwórnią i karierą didżejską, a ponadto oboje uzgodnili, że działalność EBTG została zawieszona na długi czas, Tracey postanowiła poradzić sobie sama.

Wyrzekając się nowoczesnego sprzętu, wokalistka kupiła staroświecki czterościeżkowy magnetofon kasetowy i gdy tylko dom się za dnia wyludniał, nagrywała surowe pomysły i wersje demo akompaniując sobie na gitarze i dziwacznych instrumentach zakupionych na e-Bay’u. W przeciwieństwie do prymitywizmu demówek, do pomocy przy pełnej realizacji projektu celowo wybrała jednych z najbardziej nowatorskich i pomysłowych producentów współczesnej sceny elektronicznej.

I tak powstała płyta ‘Out Of The Woods’. Pod względem muzycznym stanowi ona przegląd wielorakich gatunków, które inspirowały artystkę na przestrzeni lat, od disco z lat 70-tych, przez sielankową psychodelię folkową, aż po ekstatyczny, taneczny pop i oszczędne, surowe ballady.