PRZESZŁOŚĆ
 
Historia The Vines AD 2002 to dobrze udokumentowana seria szalonych i poruszających  wydarzeń muzycznych. Splot tych wydarzeń sprawił, że czwórka nikomu nie znanych fanów muzyki z Sydney, nagrywających własne piosenki na stare kasety, stała się jednym z najpopularniejszych zespołów roku 2002. W lutym ‘02 The Vines opuścili Sydney i kolejne półtora roku spędzili występując w klubach, salach koncertowych i podczas festiwali przed tysiącami fanów w USA, Wielkiej Brytanii, Europie i Australii. W tym czasie pojawili się na okładkach niezliczonych czasopism, poczynając od NME, przez The Face po amerykańskiego Rolling Stone’a, a co ważniejsze, po drodze sprzedali ponad półtora miliona egzemplarzy swojej debiutanckiej płyty, „Highly Evolved”. Ich występy telewizyjne przeszły już do historii. Podczas The Letterman Show i Later with Jools Holland widzowie ujrzeli zespół, który podczas występu, delikatnie rzecz biorąc, poddał się całkowicie urokowi chwili. Ich fantastyczną wersję koncertową “Get Free” podczas rozdania MTV Video Music Awards obejrzało na całym świecie ponad miliard telewidzów. Wśród tych wszystkich niezwykłych zdarzeń wydawało się czasem, że piosenki, które były przecież prawdziwym źródłem sukcesu The Vines, zaczynały powoli schodzić na drugi plan.
 
Od pierwszych surowych nagrań demo rejestrowanych na kapryśnym analogowym czterośladzie po doskonałą pod względem technicznym „Highly Evolved”, o prawdziwej sile The Vines stanowi fakt, że Craig Nicholls to niezwykle utalentowany kompozytor, zaś Patrick Matthews (bas), Hamish Rosser (perkusja) i Ryan Griffiths (gitara) to trójka ludzi, którzy są w stanie wykonać jego piosenki na płycie i na scenie dokładnie tak, jak brzmią one w głowie Craiga. 
Powstawaniu „Highly Evolved” towarzyszył nagły skok na wyżyny sławy, dramat, zainteresowanie prasy, półtora roku nieustannych koncertów oraz fascynacja tym, co działo się w głowie Craiga. Druga płyta zespołu, „Winning Days”, ukazuje postęp, jaki dokonał się w zespole, który pojawił się na scenie dokładnie w momencie, gdy ogłoszono, że “rock” znów jest w modzie. Dopóki to, co zespół nagrywał brzmiało klasycznie w ich pokoju na przedmieściu, muzycy The Vines czuli, że ich cel został osiągnięty. Obecny album jest kontynuacją tego podejścia do kompozycji i nagrań.
 
„Winning Days” to płyta, której udało się osiągnąć niezwykle trudne zadanie, a mianowicie, przy wykorzystaniu szerokiej gamy stylów muzycznych udało się na niej jednocześnie zachować jednorodność tematyczną. Od imponujących piosenek o bogatej harmonii (“Autumn Shade 2”, “Amnesia”) przez ciepłe, akustyczne kompozycje (“Sunchild”, Rainfall”) po brawurowe kawałki rock’n’rollowe (“Ride”, “She’s Got Something To Say”) płyta „Winning Days” zawiera klasyczne utwory stworzone przez czwórkę przyjaciół grających w jednym pokoju.
 
TERAŹNIEJSZOŚĆ
 
Trwające półtora roku światowe tournee The Vines zakończyło się triumfalnym wyprzedanym koncertem w londyńskiej Brixton Academy, po którym całkowicie wyczerpany zespół bezzwłocznie wsiadł do samolotu do Nowego Jorku. Następnie muzycy The Vines opuścili miasto i udali się na północ stanu do słynnego studia Bearsville w Woodstock. Tam znaleźli się w samym środku leśnej idylli, która wydawała się miliony kilometrów od dusznego autobusu i pokoi hotelowych, które w ostatnich miesiącach zwykli byli nazywać domem.
 
Tutaj znów zaczęli regularnie się odżywiać i wysypiać. W tak niezwykłych dla siebie warunkach, w kojącej atmosferze samotności, której nie dane im było zaznać odkąd opuścili Sydney, rozpoczęli próby na nową płytę. Produkcją ponownie zajął się Rob Schnapf (Beck, Guided By Voices, Elliot Smith). Zespół szybko przejął niespieszny wiejski tryb życia wytwornych dżentelmenów na włościach (co zresztą zawsze było ich marzeniem). Muzycy rozpoczynali pracę wczesnym popołudniem, kończyli – późno w nocy. Wspólne granie szybko zaowocowało stworzeniem podstaw nowego materiału. Następnie, bez zbytniego pośpiechu muzycy zajęli się układaniem partii gitarowych, instrumentów klawiszowych oraz partii wokalnej Craiga, która jest największą atrakcją wszystkich kompozycji The Vines. Podczas gdy Craig układał swoje charakterystyczne harmonie, Patrick, Hamish i Ryan majstrowali za konsoletą. The Vines mogli wreszcie złapać oddech i zająć się tym, co jest ich największą pasją – nagraniami.
 
Już sam tytuł („Winning Days” - Dni zwycięstwa) sugeruje, że druga płyta The Vines ma nieco inny charakter niż ich dość ostry debiut. Na “Winning Days” optymizm daje się usłyszeć w tekstach, brzmieniu i kompozycjach. Perkusja zachowała brzmienie z sali w Bearsville, gitary elektryczne trafiają na taśmę przez stare wzmacniacze lampowe, zaś na pierwszy plan wysuwają się akustyczne partie Craiga i Ryana. Kompozycje The Vines to nadal rock’n’roll w najczystszej postaci. Z drugiej strony jednak zespół zdaje się zapuszczać na zupełnie nowe, bardziej złożone melodycznie obszary. Dynamiczne folkowe kawałki jak “Rainfall” czy “Sunchild” mieszają się z pięknymi akustycznymi balladami (“Autumn Shade 2”, “Amnesia”), zaś psychodeliczne “TV Pro” potwierdza po raz kolejny niezwykły talent kompozytorski Craiga Nichollsa, który objawił się na „Highly Evolved”, a teraz ujawnił się z jeszcze większą siłą.