Grzegorz Turnau (ur. 1967) kontynuuje tradycję krakowskiej piosenki literackiej, krocząc śladami takich artystów, jak Marek Grechuta czy Jan Kanty Pawluśkiewicz. Jest kompozytorem, aranżerem, pianistą, wokalistą i poetą.
Jego muzykę wyróżnia precyzja kompozycyjna oraz eleganckie wykonawstwo, wyróżniające się zwłaszcza w partiach wokalnych. Prowadzony przez artystę zespół, obok wybijającej się sekcji smyczkowej, wyróżniają eksponowane partie oboju i wirtuozowski akompaniament fortepianowy lidera.
Obok tekstów własnych artysta śpiewa wiersze starannie wybranych poetów, jak Ewa Lipska, Agnieszka Osiecka, Michał Zabłocki, L.A. Moczulski, Wiesław Dymny, K.K. Baczyński, K.I. Gałczyński, Jan Brzechwa czy e.e. cummings.
Debiutował, w imponującym stylu, wygrywając w 1984 r. – jako licealista – XX Festiwal Piosenki Studenckiej. Laureat krakowskiego festiwalu otrzymał zaproszenie od Piotra Skrzyneckiego na występy w Piwnicy Pod Baranami.
Pierwszą płytę Grzegorza Turnaua, NAPRAWDĘ NIE DZIEJE SIĘ NIC (1991), rozsławiła piosenka tytułowa – urzekająca melodia do wiersza poznanego w Piwnicy Pod Baranami poety, Michała Zabłockiego. Z tego okresu pochodzą też utwory Byłem w Nowym Jorku i Życia modele. Na debiutanckim albumie znalazła się też jedna z pierwszych kompozycji artysty, Znów wędrujemy do wiersza Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. Drugi album, POD ŚWIATŁO (1993), określił podstawy formuły brzmieniowej utożsamianej z twórczością Turnaua do chwili obecnej – rozbudowany aparat wykonawczy, prowadzony przez obój wykonujący partie solistyczne (ta płyta przyniosła takie utwory jak Wielki Odkrywco Wyobraźni czy Kawałek cienia).
Sukces młodego artysty i jego ogólnopolska sława stały się faktem za sprawą piosenki z płyty POD ŚWIATŁO. Utwór Cichosza wygrał Muzyczną Jedynkę w 1993 r. Do jego popularności przyczynił się po części klip Michała Zabłockiego w przyszłości reżysera większości teledysków Grzegorza Turnaua.
Album koncertowy, TURNAU W „TRÓJCE” (1994), zrealizowano z gościnnym udziałem Andrzeja Sikorowskiego z zespołu Pod Budą (duety Nie przenoście nam stolicy do Krakowa oraz Pejzaż horyzontalny). Ale przełomu dokonała płyta, TO TU, TO TAM (1995) – jej sprzedaż przekroczyła 200 tysięcy egz. Czyni to ją... najpopularniejszą polską płytą z poezją śpiewaną! Pochodzą z niej popularne przeboje, m.in. Bracka czy Miedzy ciszą a ciszą, a także (koncertowa sensacja całego zespołu) Natężenie świadomości.
Posypały się nagrody. TURNAU W „TRÓJCE” otrzymał Fryderyka ‘94 jako „najlepszy album piosenki poetyckiej”. Rok później TO TU, TO TAM zdobył Fryderyka ‘95 w tej samej kategorii, a sam Grzegorz Turnau został wyróżniony Fryderykiem ‘95 dla „najlepszego wokalisty”. Były dalsze nagrody – Fryderyk ‘97, Wiktor 95 i 98, Mateusz 96, Grand Prix na festiwalu Opole 1996 a także liczne Złote oraz Platynowe Płyty i – jak się przekonamy – kolejne Fryderyki.
Na album TUTAJ JESTEM (1997) złożyły się premierowe utwory do wierszy ulubionych poetów, przebojem była piosenka tytułowa. KSIĘŻYC W MISCE (1998) to jedna z najciekawszych polskich płyt dla dzieci – kompozycje pochodziły z przedstawień teatralnych (m.in. „Kubuś Puchatek”).
Wśród licznych utworów „rozproszonych” płodnego twórcy znalazło się m.in. Soplicowo (słowa L.A. Moczulski, muzyka G. Turnau), wykonywane w duecie ze Stanisławem Sojką, promujące filmową adaptację mickiewiczowskiego „Pana Tadeusza” w reżyserii Andrzeja Wajdy (1999). Piosenka zdobyła prestiżową nagrodę Philip Award 1999.
Album ULTIMA (1999) przyniósł nowe inspiracje: poezję Wiesława Dymnego, Leszka Aleksandra Moczulskiego i Agnieszki Osieckiej (m.in. Deus ex machina, Leniwa głowa, Ultima Thule – ta ostatnia do słów Grzegorza Turnaua). Płytę NAWET (2002) wzbogacił duet z wybitnym piosenkarzem greckim, George’m Dalarasem, w utworze Louloudi (w polskiej wersji językowej Kwiat). Fryderyk dla tego albumu potwierdzał pozycję Grzegorza Turnaua na polskiej scenie muzycznej – jest dziś niekwestionowanym mistrzem piosenki poetyckiej.
Rok 2004 był rokiem... jubileuszowym. 20-lecie działalności artystycznej Grzegorza Turnaua wyznaczyła rocznica legendarnego debiutu w Krakowie. Artysta złożył hołd swoim mistrzom nagrywając płytę CAFE SUŁTAN (2004), na którą złożyły się piosenki „Starszych Panów”, Wasowskiego i Przybory. Przyniosła mu ona kolejnego Fryderyka w kategorii Piosenki Poetyckiej oraz Superjedynkę na festiwalu w Opolu w 2005 r.
Równolegle do nagrań płytowych powstawała muzyka Grzegorza Turnaua do filmu dla teatru, m.in. Zmierzch”, „Iwona, księżniczka Burgunda” i „Dwoje na huśtawce” (2000). Muzyka do spektaklu „Marat/Sade” nominowana była w 2001 r. do nagrody Ludwika. Ważnym doświadczeniem teatralnym była dla Grzegorza Turnaua praca nad muzyką do „Żab” Arystofanesa w wystawieniu Teatru Narodowego w Warszawie (2002). Tym bardziej, że wszechstronny artysta występował w przedstawieniu jako aktor. Wystawienie „Zielonej Gęsi” dało początek singlowi Liryka, liryka z albumu NAWET. Nowym projektem filmowym artysty jest muzyka do obrazu „Zakochany Anioł” (2005).
Ważnym epizodem artystycznym stała się dla Grzegorza Turnaua współpraca z zespołem pianisty Wojciecha Majewskiego, z którym wykonują jazzowe interpretacje piosenek z repertuaru Marka Grechuty. I nie tylko.
Imponujący dorobek artystyczny Grzegorza Turnaua i obchodzone niedawno 20-lecie pracy artystycznej sprawiają, że nietrudno zapomnieć o jego młodym wieku. Ten wszechstronnie utalentowany twórca – piosenkarz, kompozytor, pianista, autor tekstów – ciągle nas zaskakuje i możemy być pewni, że jego obecność w polskim życiu artystycznym będzie trwała i konsekwentna.
Daniel Wyszogrodzki

Tracklista:
1. Cichosza  
2. Pamięć  
3. Naprawdę nie dzieje się nic  
4. Tak samo  
5. Ostatnie słowa  
6. To tu to tam  
7. Tutaj jestem  
8. Znów wędrujemy  
9. Bracka  
10. 24 smutki  
11. Gdy wszystki się zdarzy  
12. Natężenie świadomości  
13. Jestem synem mego ojca  
14. Między ciszą a ciszą  
15. Wszystki co piękne  
16. Wiem  
17. Leniwa głowa  
18. Księżyc w misce  
19. Kawałek cienia  
20. Nawet