Kiedy Norah Jones, 22-letnia wokalistka wydawała swój debiutancki album nakładem Blue Note Records w lutym 2002 roku, nie przypuszczała nawet, że płyta stanie się jednym z największych bestsellerów wszechczasów.
 
Pomimo skromnych oczekiwań, album „Come Away With Me”, który artystka określiła kiedyś swoją „nastrojową małą płytką” okazał się  sukcesem,  osiągając multiplatynowy status,  zanim jeszcze upłynął rok od premiery krążka.
Norah stała się gwiazdą koncertującą na całym świecie, a za album „Come Away With Me” zdobyła osiem nagród Grammy, w tym w kategoriach Najlepszy Album, Najlepsze Nagranie, Najlepszą Piosenkę i Najlepszy Debiut. 

Wokalistka, autorka piosenek i pianistka powróciła w lutym 2004 płytą „Feels Like Home”, kolejnym porywającym, intymnym nagraniem, które - tak jak debiutancka płyta - stanowiło idealną mieszankę piosenek autorstwa Norah i jej zespołu oraz świetnie dobranych coverów.
„Feels Like Home” stało się dowodem na to, że sukces Norah nie był przypadkowy: płyta zadebiutowała na pierwszym miejscu Billboardu, zgarnęła entuzjastyczne recenzje, zdobyła nagrodę Grammy i sprzedała się w multiplatynowym nakładzie. 
 
29 stycznia 2007 roku ukazało się trzecie dzieło Norah, album „Not Too Late”  -  kolekcja 13. nowych piosenek napisanych przez Norah, wyprodukowanych wspólnie z basistą Lee Alexandrem, z którym artystka od lat współpracuje przy swoich kompozycjach.

Dobór utworów  zawsze stanowił kluczową kwestię w przypadku płyt Norah, bez względu na to, czy były to piosenki jej idoli  (Hank Williams, Townes Van Zandt, Tom Waits, Duke Ellington), czy przyjaciół (Jesse Harris, Richard Julian). Choć Norah zdobyła opinię doskonałej interpretatorki, jej własny warsztat kompozytorski zawsze był niezwykle istotny.

11. z 13. piosenek na „Not Too Late” to dzieła Norah; w ukończeniu połowy z nich pomógł jej Lee. Dwa pozostałe utwory to kompozycja Lee w stylu Kurta Weilla „Sinkin’ Soon”, której współautorką jest Norah (w nagraniu gościnnie pojawia się wokalista i autor piosenek M. Ward), a także „Thinking About You” – nastrojowe wspólne dzieło Norah i lidera zespołu Wax Poetic Ilhana Ersahina.

Jako artystka sceniczna Norah osiągnęła nowy poziom pewności siebie po etapie, który sama określa żartobliwie swoim „okresem zakłopotania”. Jako przenikliwa autorka piosenek coraz śmielej sięga po sytuacje wzięte prosto z życia, tworząc pełne czarnego humoru kompozycje takie, jak „My Dear Country”, aż po wzruszającą i podnoszącą na duchu piosenkę zamykającą album, która przekonuje, iż „nie jest za późno na miłość”. 
Wielu muzyków pojawiających się na „Not Too Late” jest dobrze znanych fanom Norah: gitarzyści Jesse Harris, Adam Levy, Robbie McIntosh i Kevin Breit, perkusista Andy Borger, czy wokalistka Daru Oda. W nagraniu płyty wzięło jednakże udział również wielu wyjątkowych gości, w tym M. Ward, organista jazzowy  Larry Goldings, czy też wiolonczelista Kronos Quartet - Jeff Ziegler.
 
„Not Too Late” -uzyskał w Polsce status Platynowej Płyty.

Tracklista:

1. Wish I Could                            
2. Sinkin’ Soon                        
3. The Sun Doesn't Like You   
4. Until The End                     
5. Not My Friend                     
6. Thinking About You             
7. Broken                               
8. My Dear Country                
9. Wake Me Up                     
10. Be My Somebody              
11. Little Room                
12. Rosie’s Lullaby                   
13. Not Too Late