Podczas nagrywania płyty członkom zespołu, znanym z programu BAR, nieustannie przyświecała myśl o „dobrej muzyce i dobrej zabawie”. Pierwsza płyta The Crackers to funk z elementami soulu, R’n’B, popu i rocka. Muzykę zawartą na płycie cechują bogate aranżacje i brzmienia. W utworach wyraźnie słychać fascynację analogowymi brzmieniami lat siedemdziesiątych. Główny i bardzo charakterystyczny wokal Bogny Jurewicz często wymienia się frazami wokalnymi pozostałych Crackersów. Do tego dochodzą ostre partie sekcji dętej, gitar i przeróżnych klawiszy a wszystko trzyma w ryzach funkowa sekcja rytmiczna (bas i perkusja), dla której najważniejszy w życiu jest „groove”. Muzycy „The Crackers” twierdzą, że tworząc ten materiał mieli wiele inspiracji a do najważniejszych zaliczają twórczość takich wykonawców jak: George Clinton, James Brown, Prince, Bootsy Collins, Quincy Jones etc., niemniej jednak na ich debiutanckim krążku przede wszystkim słychać oryginalność i własny pomysł na muzykę. Warstwa tekstowa utworów nie jest wybujałą poezją, ale ma bardzo sugestywny przekaz. Grupa  odważnie łączy klasyczny funk z nowymi brzmieniami nadając temu własny, oryginalny charakter. Wynikiem tego połączenia jest muzyka, która świetnie nadaje się zarówno do słuchania, jak i do tańczenia.
 
Album promuje singiel „Trochę funky”, który od 13 lutego gości w rozgłośniach radiowych oraz teledysk o tym samym tytule.